「色々あったな」の 色々の一つ一つを
つまびらかにしたくて ペンを取ったわけですが
もう君の好きにしてよ 僕も大概好きにしてきた
僕の事は忘れて 他に行きたい場所があるんなら
“เกิดอะไรขึ้นมากมายเลยนะ”
ผมหยิบปากกาขึ้นมาเขียน
เพราะอยากขยายความ “เรื่องมากมาย” นั้นให้ละเอียด
แต่เธอเลือกทางที่สบายใจเถอะ
ผมเองก็ทำตามใจตัวเองมาตลอดอยู่แล้ว
ลืมเรื่องของผมไปซะ หากเธอมีที่อื่นที่อยากไปละก็
作詞 คำร้อง ：Akita Hiromu
作曲 ทำนอง ：Akita Hiromu
七月の風は人見知りしない
車の窓から手を伸ばして握手をする
思い悩みは綺麗さっぱり捨ててしまいたい
嫌味を言うほど人生は長くはない
สายลมเดือนเจ็ดไม่ขัดเขินคนแปลกหน้า
กลับยื่นมือเข้ามาทักทายจากหน้าต่างรถ
อยากชำระล้างความกังวลใจออกไปให้หมด
ชีวิตคนเราไม่ได้ยืนยาวพอให้พ่นคำร้าย ๆ ใส่ใคร
君はまだ覚えてるかな 幼い頃の暑い六月
廃線になった線路を 僕等はどこまでも歩いた
乗り気で水筒なんかを ぶら下げてきた雅敏は
おじちゃんに買ってもらったマウンテンバイクを自慢した
「けどな 俺はおじちゃんが嫌いなんだ
母ちゃんをいつも泣かせてばかりいるから」
僕は何だか気まずくなって 目をそらしたんだ
雅敏の顔に大きな青痣があったから
เธอยังจำได้อยู่ไหมนะ
เดือนมิถุนายนอันร้อนระอุเมื่อครั้งเยาว์วัย
เราก้าวไปเรื่อย ๆ บนรางรถไฟสายเก่า
ที่ถูกยกเลิกการใช้งานไปแล้ว
มาซาโตชิจริงจังถึงขนาดห้อยกระติกน้ำไปด้วย
เขาอวดจักรยานเสือภูเขาที่ลุงซื้อมาให้
“แต่ว่านะ ฉันละเกลียดลุงที่สุดเลย
เพราะชอบทำให้แม่ร้องไห้อยู่เรื่อย”
ผมกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาจึงเบนสายตาไปทางอื่น
เพราะมาซาโตชิมีรอยฟกช้ำเป็นจ้ำอยู่บนหน้า
生後間もない詩を引き連れ 桑の枝に旋律を括り付け 制服の丈に似合わない 言葉らを鞄に忍ばせて カシオピア係留所の灯りの下 พกบทกวีที่เพิ่งแต่งขึ้นได้ไม่นานไปด้วยกัน ผูกมัดท่วงทำนองเอาไว้บนกิ่งต้นหม่อน เก็บซ่อนถ้อยคำที่ไม่สมกับชุดเครื่องแบบลงกระเป๋า ณ ใต้แสงไฟแห่งท่าเรือแคสซิโอเปีย
Copyright © แปลแล้วแต่อารมณ์.
